naar de flashsite
vitaliteit
Of we het echt naar ons zin hebben in het werk (of het leven), heeft alles te maken met de vraag of wat we doen past bij wat ons werkelijk beweegt. Dan doen we het werk waarvan we de ‘zin’ kunnen verbinden met onze inspiratiebron(nen). Als we kunnen meebewegen met de veranderingen die zich daarin in de loop van ons leven voordoen, dan geven we bewust richting aan onze levensloop. Natuurlijk raken we dat spoor wel eens kwijt, maar als we het kunnen terugvinden, dan werken en leven we (opnieuw) vanuit een innerlijke bron van vitaliteit.
van energie(verlies) naar duurzame vitaliteit
Energie als levenskracht ligt aan de bron van ons handelen. Voortdurend speelt de interactie tussen wat in ons leeft en wat de buitenwereld van ons vraagt. Een gezonde spanning genereert energie. Daar waar de spanning (langdurig) te groot of te klein wordt, treedt energieverlies op. Dat kan naar binnen slaan (uiteindelijk resulterend in overspannenheid of burn-out), of leiden tot een afstandelijke werkhouding (berusting, cynisme, oppervlakkigheid). De weg van energie(verlies) naar duurzame vitaliteit vraagt onderzoek naar eigen (levens)thema’s en inspiratiebronnen.
Gevangenschap of vrijheid
Energieverlies treedt op als we ons gevangen voelen in opvattingen over onszelf en anderen en we ons niet (meer) kunnen verbinden met de uitdagingen én grenzen die het werk, of het leven ons geeft. We voelen ons geen meester meer over ons werk. We verliezen onze autonomie. We ervaren geen vrijheid.
De eerste stap op weg naar het terugvinden van onze vitaliteit heeft dan ook te maken met bewustwording van onze gevangenschap. In welke gevangenis van overtuigingen en beelden vertoef ik? Hoe beperkt dit de ontplooiing van mijn verlangens en talenten? Dit brengt ons bij belangrijke terugkerende thema’s in levensloop en loopbaan.
Dat vraagt aandacht voor onze persoonlijke geschiedenis. Hoe kijk ik terug op mijn levensloop/loopbaan tot nu toe? Welke beelden en overtuigingen heb ik mezelf toegeëigend? Hoe heeft dat mij bepaald? Het gaat hier vooral om bewustwording van de ruimte die we voelen én de grenzen die we onszelf opleggen. Bewustzijn is de sleutel tot verandering.
afgescheidenheid of verbondenheid
Waartoe dient ons een gevoel van vrijheid als we dit geen richting kunnen geven? Welke richting past me nu en hoe kan ik daar achter komen? Als we onze thema’s én kwaliteiten kunnen verbinden met onze inspiratie, dan vinden we een richting die ons energie geeft en uiteindelijk kan leiden tot een vitale levenshouding.
Het gaat dus om het vinden van de verbinding: primair in onszelf en van daaruit met de wereld om ons heen. Als we die verbondenheid niet kunnen ervaren, stagneert onze ontwikkeling en raken we het contact kwijt. Dat komt uiteindelijk niet ten goede aan onszelf én aan de wereld om ons heen. Nu gaat het er dus om te kijken naar het heden. We kijken naar de wereld om onszelf beter te begrijpen (onze levensloop). We kijken naar onszelf om onze nieuwsgierigheid te (her)vinden in de maatschappelijke opgave die het werk (of het leven) ons stelt. Op welke momenten en in welke ontmoetingen ervaar ik het contact met mijn bronnen? Wat inspireert dan en wat niet? Hoe krijg ik toegang tot die bronnen?
vrijblijvendheid of verantwoordelijkheid
Als we onze inspiratiebron(nen) gevonden hebben, is de volgende stap daar daadwerkelijk verantwoordelijkheid voor te nemen. Dan gaat het om de moed een zinvolle keuze te maken en daaraan vast te houden. Weten wat ik werkelijk wil, vraagt een stap voorbij de vrijblijvendheid. Alleen energie die zich materialiseert kan daadwerkelijk verandering brengen. Dat vraagt discipline en geduld, naast relativering en genieten van alle bereikte tussenstappen.
Vitaliteit is dus geen ongebreidelde energie, die alle kanten op kan stromen. Duurzame vitaliteit is een gerichte beweging om een innerlijk gedragen verlangen tot uitdrukking te brengen in de wereld om ons heen. Het gaat hier om de onthulling van onze unieke talenten en inspiratie.
terug naar sitemap overzicht